Skip to content

Annals of Clinical and Analytical Medicine

E-ISSN: 2667-663X · Monthly · English

Antimicrobial resistance rate is observed in anesthesia intensive care

Antimicrobial resistance rate in intensive care

Letter to the Editor

Derginizde yayımlanan “Anestezi Yoğun Bakımdan İzole Edilen Suşların Dağılım ve Antimikrobiyal Duyarlılık Profilinin Değerlendirilmesi” başlıklı makaleyi ilgi ile okudum. Bu makale, günümüzde Anestezi Yoğun Bakım Ünitesi (AYBÜ)’de üreyen mikrooorganizmalar ile antimikrobiyal duyarlılık ve direnç oranlarını içeren kapsamlı, prospektif bir araştırmadır.
Hastanelerde yatan hastaların %5-10’u YBÜ’de tedavi görmelerine rağmen, nozokomiyal enfeksiyon sıklığının diğer servislere göre 5-10 kat daha fazla olduğu saptanmıştır (1-3). Hastalığın şiddeti, eşlik eden hastalıklar, yapılan invaziv girişimler ve bozulmuş konak savunması nedeniyle, yoğun bakım ünitesinde enfeksiyonların yönetimi zordur. Yoğun bakımlarda üriner sistem enfeksiyonları, bakteriyemi, sepsis, kateter enfeksiyonları, cerrahi alan enfeksiyonları görülse de en sık pnömonilere rastlanmaktadır (4). Bu ünitelerde yoğun antibiyotik kullanımına paralel olarak dirençli patojenler tarafından oluşturulan enfeksiyonların sıklığı da giderek artış göstermektedir. Sıklıkla metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) suşları, vankomisin dirençli enterokoklar (VRE), çoklu dirençli gram-negatif basiller ve flukonazole dirençli Candida türleri hastane enfeksiyonlarına neden olmaktadır (5). Bizim Anestezi Yoğun Bakım Ünitemizde yaptığımız çalışma ve yazarların yayımladığı bu çalışmada, metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) suşları ile enterokok türlerinin hiçbirinde Vankomisin ve teikoplanin direncine rastlanmamıştır (4,6).
Gram-negatif mikroorganizmalarda ise direnç oranları yüksek olup, üniteden üniteye farklılık göstermektedir. Ece ve ark (6), A.baumannii’de Ceftazidim ve Piperasilin /tazobaktam’a %100 direnç saptamışlardır. AYBÜ’de 2004-2005 yıllarında yaptığımız surveyans çalışmasında Acinetobacter türlerinde Ceftazidim direncini %65 ve Tazobaktam/piperasilin’e direncini %84 olarak saptamıştık (4). Ülkemizde Eraksoy ve ark. tarafından yayımlanan, 2000 yılında yapılan çok merkezli bir çalışmada (MYSTIC Çalışması), Acinetobacter türlerinde Ceftazidim direnci %83 ve Tazobaktam/piperasilin direnci ise %84 olarak bulunmuştur (7). 2007 yılındaki HITIT-2 Çalışması Gür ve ark. tarafından yapılan çok merkezli bir çalışma olup Acinetobacter türlerinde Ceftazidim direnci %87 ve Tazobaktam/piperasilin direnci ise %85 olarak saptanmıştır (8). 2000 yılından bu yana Acinetobacter türlerininin Ceftazidim ve Tazobaktam/piperasilin’e direncinin giderek arttığı gözlenmiş ve Acinetobacter türlerine etkili olan farklı antibiyotiklerin (Ertapenem, Tigesiklin vb) kullanıma girmesiyle hastaların tedavisi kolaylaşmıştır. Ece ve ark. P.aeroginosa’da Tazobaktam/piperasilin’e %72 direnç, İmipenem ve meropenem’e sırasıyla %60 ve %76 oranında direnç saptamışlardır (6). Bizim çalışmamızda ise Pseudomonas türlerine karşı Tazobaktam/piperasilin direnci %11 iken, Karbapenem grubuna direnç % 43 oranında bulunmuştur (4). 2000 yılında yapılan MYSTIC Çalışması’nda Pseudomonas türlerine karşı Tazobaktam/piperasilin direnci %31, imipenem direnci de %52 olarak bulunmuştur (7). 2007 yılındaki çok merkezli bir çalışma olan HITIT-2 Çalışması’nda ise Pseudomonas türlerine Tazobaktam/piperasilin direnci %18, imipenem direnci de %30 oranında saptanmıştır (8). P.aeroginosa’da Tazobaktam/piperasilin’e ve karbapenemlere direnç yıllar içinde ve klinikler arasında değişkenlik gösterse de, Ece ve ark. kliniğinden farklı olarak çok merkezli çalışmalarda karbapenem grubuna direnç azalmış olarak bildirilmiştir. Özellikle yoğun bakımda tedavi gören kritik olgularda, karbapeneme karşı görülen direncin azalması dikkat çekicidir. Ancak Ece ve ark. sonuçları, o kliniğe özgü P.aeroginosa’nın karbapeneme dirençli suşlarının varlığının bir göstergesi olabilir.
Oysa yapılan bu çalışmada da görüldüğü üzere Acinetobacter türlerinde Ceftazidim ve Tazobaktam/piperasilin’e direnç yüksek olup, ülkemizde 2000’li yıllardan sonra kullanma şansı bulduğumuz farklı antibiyotiklerin AYBÜ’de bu patojenlere karşı halen elimizde bir silah olarak bulunması, yüzgüldürücü sonuçlar elde etmemizi sağlamaktadır.
Sonuç olarak her yoğun bakım ünitesinin antibiyotiklere duyarlılığı farklılık gösterebilir, bu nedenle yoğun bakım enfeksiyonlarıyla mücadelede gerekli önlemlerin alınmasının yanında, o yoğun bakımda üreyen mikroorganizmalara etkili antibiyotik seçiminin de bir o kadar önemli olduğu unutulmamalıdır.

Additional Information

Publisher’s Note
Bayrakol MP remains neutral with regard to jurisdictional and institutional claims.

Rights and Permissions

Creative Commons License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License (CC BY-NC 4.0). To view a copy of the license, visit https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/

About This Article

How to Cite This Article

Gülay Ok. Antimicrobial resistance rate is observed in anesthesia intensive care. J Clin Anal Med 2015;6(4):574-574. doi:10.4328/JCAM.2458

Publication History

Received:
04.04.2014
Accepted:
04.04.2014
Published Online:
01.07.2015
Printed:
01.07.2015